നഗരത്തെ തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പെയ്യുന്ന സായാഹ്ന മഴയ്ക്ക് എന്ത് ഭംഗിയാണെന്ന് രഞ്ജിത്ത് പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. കൈയിലുള്ള ചൂടു കാപ്പിയുടെ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ച് മൊബൈൽ ഫോണിൽ ഓൺലൈൻ വാർത്തകളിലൂടെ വെറുതെ കണ്ണോടിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ. പെട്ടെന്നാണ് ആ വാർത്തയിൽ അയാളുടെ വിരലുകൾ ഉടക്കി നിന്നത്. അവിശ്വസനീയതയോടെ ആ തലക്കെട്ട് അയാൾ ഒന്നുകൂടി വായിച്ചു. "റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന് സമീപമുള്ള പഴയ കെട്ടിടത്തിന് പിന്നിലെ അഴുക്കുചാലിൽ കണ്ടെത്തിയ അജ്ഞാത മൃതദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു...". വാർത്തയുടെ താഴെ നൽകിയിരുന്ന ആ പേരിലും ചെറിയൊരു ഫോട്ടോയിലും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തറച്ചു നിന്നു. "ഗീതിക...". ഒരു കാലത്ത് തന്റെ ജീവന്റെ പാതിയായിരുന്നവൾ. തന്റെ സ്വന്തമായിരുന്നവൾ. ഒരുമിച്ച് കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ, പിന്നീട് ആ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം തച്ചുടച്ച് അവൾ പടിയിറങ്ങിപ്പോയ ആ ദിവസം... എല്ലാം ഒരു സിനിമാച്ചുരുൾ പോലെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു.